kwaad bloed | ugo dehaes

kwaad bloed


kwaad bloed is de structuur rond choreograaf Ugo Dehaes. Hij is gefascineerd door het menselijk lichaam en door de persoon die in dat lichaam leeft.

Ugo vertrekt voor zijn choreografieën steeds vanuit zijn eigen ervaring als toeschouwer. Hij wil het publiek uitnodigen zelf zijn verbeelding te gebruiken en zich te verwonderen over wat het ziet. Daarom spreken we over radicaal-toegankelijke voorstellingen: ze komen voort uit één duidelijk kernidee, maar worden ook bewust sober gehouden. Ugo staat voor vakmanschap en gelooft in de kracht en uitstraling naar het publiek van een lichaam dat zich in het zweet werkt.

kwaad bloed kiest daarnaast voor lange speelreeksen, het opbouwen van repertoire en het optimaal inzetten van zijn middelen.
Ugo gaat de uitdaging aan om mee te bouwen aan een groter draagvlak voor dans en om zijn artistieke verhaal buiten de landsgrenzen uit te dragen.

kwaadbloed2016_nl.pdfkwaadbloed2016_nl.pdf


Ugo Dehaes

Ugo (°1977, Leuven) begon te dansen toen hij 18 was. Gedurende een jaar volgde hij klassiek ballet, hedendaagse workshops met dansers als David Hernandez, Benoît Lachambre en Saburro Teshigawara, en een theateropleiding aan De Kleine Academie. Na dat jaar begon hij aan de voltijdse dansopleiding in P.A.R.T.S., de internationale school voor dansers en choreografen onder leiding van Anne Teresa De Keersmaeker.

In 1998 begon Ugo als danser te werken voor Meg Stuart/Damaged Goods. Hij werkte er gedurende 3 jaar mee aan appetite en Highway 101. In 2000 richtte hij samen met Charlotte Vanden Eynde de vzw kwaad bloed op. Dat jaar maakten ze samen lijfstof, een voorstelling over het lichaam als ding, die internationaal zou toeren.

Vanaf dan maakte Ugo om de twee jaar een avondvullende productie: ROEST (2002), over het verval van het menselijk lichaam, Rozenblad (2004), een dansvoorstelling voor kinderen over het groeien en bloeien van planten in samenwerking met Laika, Couple-like (2006), een zeer fysiek duet rond relatie, in samenwerking met de Israëlisch-Nederlandse Keren Levi, FORCES (2008), een grote visuele productie rond de universele krachten die onze wereld samenhouden, een samenwerking met Arne Lievens en Roeland Luyten, WOMEN (2011) een groepsvoorstelling voor 8 danseressen van tussen de 30 en 60 jaar oud, GIRLS (2013), de prequel van WOMEN voor meisjes van 10-14 jaar in samenwerking met fABULEUS en Grafted (2013), een grote voorstelling voor 4 koppels, DMNT (2015), waarin hij dementie naar het podium vertaalt en RATS (2017), een dansvoorstelling voor zes jongeren en één hedendaagse danseres in samenwerking met fABULEUS.

Sinds 2015 is kwaad bloed structureel gesubsideerd: naast nieuw werk wordt er jaarlijks ook een productie uit het verleden weer op repertoire gezet. In 2015 maakt Ugo het trio DMNT, een dansvoorstelling gebaseerd op dementie.

Ondertussen was Ugo ook actief als danser voor choreografen als Sachiyo Takahashi, Emil Hrvatin, Arco Renz, Gisèle Vienne & Etienne Bideau-Rey, Kataline Patkaï, Nada Gambier, Heine R. Avdal,... en als performer en acteur in tal van kortfilms, kleine performances en theaterstukken.