19/06/2007 - www.theatercentraal.nl


Man en vrouw verstrengeld in de dans

Voor 'Couple-like' zijn dansers en choreografen Keren Levi en Ugo Dehaes een succesvol experiment aangegaan. Op een kale dansvloer onderzoeken zij hoe twee personen tot elkaar proberen te komen. Eerst is dit intiem, daarna heftig. De pogingen blijven lange tijd stranden. Het resultaat is verrassend, grappig en ontroerend tegelijk.

Keren Levi en Ugo Dehaes staan al op het podium als het publiek binnenkomt. Als iedereen zit en er enige seconden stilte is, lopen ze ieder naar een uiteinde van het podium om met 'Couple-like' te beginnen. Geen officieel begin dus. Het lijkt hierdoor alsof het publiek getuige is van een soort onderonsje tussen de beide dansers. Deze intimiteit blijft de hele voorstelling aanwezig.

In het eerste deel van 'Couple-like' dansen Levi en Dehaes steeds op een lijn van links naar rechts. Ze hebben steeds fysiek contact met elkaar. Vaak hebben ze de schouders tegen elkaar. Vanuit deze beginpositie komen ze tot onverwachte bewegingen en poses. Het duurt soms echt even voordat duidelijk is welk lichaamsdeel bij wie hoort. Levi en Dehaes hebben aanvankelijk bijna geen oogcontact, waardoor hun timing des te meer van belang is. En die is erg goed.

Na een kort intermezzo op het podium, waarin ze van kleding wisselen en wat water drinken, is de sfeer tussen hen veranderd. Het is nu meer een stel dat verschillende aanvaringen heeft om heel kleine dingen. Ze staan bijvoorbeeld op elkaars tenen. Letterlijk. Ze proberen wel tot elkaar te komen, maar dat lukt eigenlijk niet. Het lijkt meer op een machtsspel waarin de onderlinge verhoudingen worden bepaald.

In het tweede deel werken Levi en Dehaes met vaak heftige bewegingen verschillende thema's uit. Ze raken elkaar in het gezicht, staan tegenover elkaar en duwen de ander weg om dan elkaar weer op te vangen. Of botsen juist hard tegen elkaar aan. Steeds leidt dit tot verrassende uitkomsten, die de ene keer ontroerend zijn, maar een andere keer ook erg grappig. Er zijn halsbrekende poses, maar er wordt ook gestijldanst. Levi en Dehaes zijn met 'Couple-like' een heel succesvol experiment aangegaan waarin met minimale middelen (een kale dansvloer en een paar lampen) een optimaal resultaat wordt geboekt. Aan het eind komen beide dansers toch op een vertederende manier tot elkaar. Dan ontwaken ze ineens uit een soort trance en kijken ze het publiek verbaasd aan. Een beetje zoals een bruidspaar naar de aanwezigen kan kijken, net nadat ze elkaar hebben gezoend na het ja-woord.

- Bart Krul


<<<