"Urban dance is niet meer van tv of van de (inter)nationale podia weg te denken. De zeven Brusselse, Waalse en Vlaamse jongeren die Dehaes samenbrengt, aangekondigd door het nerveuze gezoem van drones die vanuit de lucht elke beweging registreren, bewijzen dat de liefde voor deze dansen meer is dan een hype in de nasleep van So you think you can dance en co."

"Ze krumpen, breakdancen en hiphoppen de ziel uit hun lijf - solo, in een dance battle of in groep. Ze besmetten elkaar tot er een nieuwe, aanstekelijke taal ontstaat."

"Het alfabet van de street dances wordt
13/01/2017 - De Standaard

DMNT is een ontroerende dansvoorstelling en een kijkje in Dehaes’ persoonlijke dagboek met allicht taboedoorbrekende waardes.
12/01/2016 - Dansmagazine

'We bewegen zoals zenuwcellen met elkaar communiceren.'
11/11/2015 - Interview Knack

Beklijvend om te zien hoe dementie voert tot totale eenzaamheid, hoe het danstrio dat onthutsende in beweging weet te tonen.
31/01/2016 - Theaterkrant Review

Preview in De Standaard
07/11/2015 - De Standaard Preview

"DMNT blijft evenwel dicht op de huid van een leesbare pathologie en dat maakt de dementie inleefbaar. Net daarom zou DMNT niet alleen het theater moeten opzoeken, maar ook de mensen die deze strijd ondergaan. Voor wie zo geïsoleerd leeft, moet die herkenning een grote troost bieden."
16/11/2015 - De Standaard review

De uitvoering is ingetogen en consciëntieus en vooral de slow motion-momenten zijn prachtig. Daardoor lukt het dit trio een michaamstaal te introduceren die raakt en waar je langzaam aan went, ook al is die voor de meeste toeschouwers volkomen vreemd.
16/02/2016 - Het Parool

"Dehaes creëert als het ware een carrousel van gedanste breinportretten waarin de dansers steeds meer in elkaar verstrengelen om uiteindelijk weer uit elkaar te bewegen."
18/11/2015 - Knack Review

"Zich nauwelijks aanrakend, nestelen de dansers zich in elkaar, om zich dan totaal op te sluiten in hun eigen armen, en dat is van een overrompelende schoonheid. En de wanhop in hun blik die naar ons gericht is komt aan als een vuist."
10/07/2015 - La Provence

"Ook opmerkelijk waren de dansvoorstellingen 'Geënt' van Ugo Dehaes en 'Pit' van Ulevel."
03/08/2015 - Metro

"De dansvoorstellingen Geënt van Ugo Dehaes en Pit van Het Ulevel bracht meerdere M-idzomergast in vervoering."
03/08/2015 - Frontview Magazine

Review op livecity.it
17/02/2012 - livecity.it

"Alsof hun hoofden aan elkaar zijn getapet - de centrale as in deze choreografie - ontvouwt zich een vloeiend, ritmisch spel van loslaten en verstrengeling, dragen en gedragen worden, aantrekken en afstoten, waaruit rigoureus alle pathetische sérieux is gefilterd."
02/05/2013 - De Morgen

"De beste dansvoorstelling die ik in tijden heb gezien.
De ongebruikelijke choreografie was krachtig en komisch, plagerig en lief. Dehaes heeft me een oprecht en hoopgevend inzicht gegeven in de relatie die tussen twee mensen kan bestaan."
30/05/2014 - www.ongekunsteld.net

"Spelplezier, humor, erotiek, een zucht als knipoog naar Women: Dehaes weet hoe je een stille choreografie boeiend houdt."
02/05/2013 - De Standaard

" **** Dehaes stuurde de dansers in Grafted tot een prachtig, adembenemend resultaat dat ontroert, overweldigt en bijblijft. Meer dan eens klonk er een geschrokken kreetje uit het publiek over de souplesse waarmee deze artiesten hun lichamen manoeuvreerden. Na de voorstelling moesten de dansers tot vier keer terugkomen om het applaus in ontvangst te nemen. Chapeau!"
02/05/2013 - CJP

"Overtuigend mooi en beklijvend."
01/05/2013 - De Theaterkrant

"De nieuwe choreografie zit naar verluidt vol knipogen naar zijn vroeger werk, en Dehaes zou zijn dansers ook nu weer fysiek uitputten om tot een wonderlijk sobere mix van ballet en acrobatie te komen."
27/04/2013 - De Standaard

Vroeger tekende Dehaes wezens/objecten die de dansers daarop 'animeerden'. "Nu vertrek ik van de dansers. Ik teken hun geïmproviseerde bewegingen en bouw van daaruit de choreografie. Mijn schetsen zijn mijn partituren. Ik teken vooral tijdens het repeteren."
24/04/2013 - Knack

"De vrij kordate, krachtige bewegingen van de vrouwen worden versterkt door de geluiden die ze maken. Dehaes gebruikt hun ademhaling als muziek. De hijgende, zuchtende, kreunende danseressen zijn als musici die een partituur uitvoeren."
28/10/2011 - De Volkskrant

"Het spel komt vrij koel over, maar het is wel boeiend van begin tot einde, omdat de choreografie iedereen stimuleert om op een eigen manier in het grote geheel te passen. En dat lukt!"
21/10/2011 - Nieuwsblad van Geel

"De toeschouwer ziet zijn eigen lichaam terug op het podium. De ademhaling die Dehaes thematiseert, is daar een ijzersterk instrument toe. Ze maakt het dansende lichaam levendig tastbaar en sleept de toeschouwer onwillekeurig mee. Women is niet enkel prachtig, maar raakt ook. Mission accomplished."
01/10/2011 - rekto:verso

"Ugo Deheas presenteert met Women mooi bewegingsmateriaal, met een gepaste soberheid en een verademende zelfrelativering. Zij op de wachtlijst die het niet haalden, hebben zeker iets gemist."
28/09/2011 - Goddeau.com

Poëtische recensie in Corpus Kunstkritiek
02/09/2011 - Corpus Kunstkritiek

Aankondiging in CJP Magazine
01/09/2011 - CJP magazine

"Women brengt de toeschouwer een dansvoorstelling die niet alleen de individuele karakteristieken van de danseressen in de verf zet, maar ze - door ritme, klank en dans - tot een geheel weet te brengen."
01/09/2011 - cuttingedge.be

"De Morgen noemde WOMEN de spannendste ontdekking van het Vlaams Theaterfestival 2011: Het is een vernuftige choreografie waarin performers ook loos mogen gaan, de beweging mogen uitvoeren zoals die bij hun lichaam en denken past. Daardoor is er veel te zien."
25/08/2011 - De Morgen

Aankondiging op cobra.be
23/08/2011 - cobra.be

Waar moet u naartoe? Vijf tips...
21/08/2011 - De Standaard

Aankondiging in De Standaard
27/05/2011 - De Standaard

Het Theaterfestival toont (eindelijk opnieuw) het beste
26/05/2011 - Knack

"Alle tierelantijntjes, alle versieringen en effecten zijn overboord gegooid. Ugo Dehaes probeert met deze groep vrouwen weer te keren tot de essentie van de dynamiek van de dans en de kracht van haar uitvoerders. In een minutieuze symbiose van ademhaling en timing in de bewegingen. En daarin slaagt hij schitterend."
23/04/2011 - TheaterMaggezien

"Women is een absolute aanrader voor wie zich kan laten raken door zoiets subtiels als een nuance in een ademhaling. Ugo Dehaes vertaalt die essentie in een choreografie die perfect evenwicht houdt tussen zwaarmoedigheid en humor.
★★★★☆"
08/04/2011 - De Standaard

Aankondiging in Pas Uit Oost-Brabant
01/04/2011 - Pas Uit Oost-Brabant

Aankondiging in Uit in Leuven
01/04/2011 - Uit in Leuven

"Een fundamenteel fysieke, dansante voorstelling van een ongelofelijke fierheid"
25/03/2011 - TAKT#6

"Sinds zijn duet Couple-Like (ism Keren Levi) kennen we Dehaes alleszins als een meester in het neerzetten van eenvoudige maar erg inventieve en loepzuivere fysieke situaties en beelden"
24/03/2011 - < H >ART

"De samenhorigheid van de groep wordt onderstreept door de ademhaling van de danseresjes. Zonder muziek is dit het enige hoorbare ritme, die een bijna hypnotiserend effect uitoefent op het publiek."
27/05/2014 - Potsdamer Neueste Nachrichten

VORSCHAU AUF DIE POTSDAMER TANZTAGE
Schnell, konzentriert und nackt
 
Man merkt es sofort, wenn man das diesjährige Programmheft in die Hand nimmt: Kaum bekannte, lauter neue Gesichter! Nur die Companie von Lia Rodrigues aus Rio de Janeiro war bereits vor vier Jahren mit ihrer großartigen „Welle“ in Potsdam zu Gast. In diesem Jahr wird die Choreografin, die in Brasilien in einer Favela in Rio Pionierarbeit leistet, die Zuschauer in der Schinkelhalle hautnah am letzten Teil ihrer Trilogie – „Pindorama“ – teilh
13/05/2014 - Potsdamer Neueste Nachrichten

Girls & Victor
  Lapsi on poliittinen viesti Lapset näyttäytyvät usein silmiinpistävän poliittisina esityksissä, jotka on tehty aikuisille. Lapset ovat toisia, toisesta maailmasta ja valosta kuin me. Samalla kun aikuiset yrittävät antaa lapsille mahdollisuuden näyttää, keitä he ovat, aikuiset usein tahattomastikin määrittelevät heitä.   Zodiakin Sivuaskel-festivaalilla nähtiin kaksi aikuisten esitystä, joissa lapset olivat pääosassa. Paljon lasten kanssa
07/02/2014 - Teatteri & Tanssi + Sirkus

"De expressie van de meisjes toont een gemeende toegeeflijkheid en gemoedelijkheid tegenover hun bewegingen. Ze zien er volkomen professioneel uit."
06/02/2014 - Helsingin Sanomat

"Dehaes werkte dit keer met acht jonge meisjes, en onderzoekt het moment dat de dansmicrobe hun jonge lijven besmet."
30/04/2013 - De Morgen

"Meestal zijn de meisjes naturel en professioneel geconcentreerd op adem en passen. En op elkaar, want ze vormen een hechte eenheid. Girls is een wonderschoon portret van meisjesvriendschap."
25/04/2013 - NRC Handelsblad

"Ik denk dat er in de danswereld best meer gerecycled zou mogen worden. Ik zie daar geen enkel probleem in. GIRLS is in grote lijnen dezelfde voorstelling als WOMEN, maar nu gedanst door meisjes. Waarom zou je je eigen werk niet een tweede leven mogen geven? Zeker als je denkt dat het nog beter kan."
01/04/2013 - Dans Magazine

"Zo hard ze elkaar trachten te overschreeuwen aan de eettafel, zo gedisciplineerd transformeren ze een uur later in een organisch, geconcentreerd, gezamenlijk lichaam. Dat is wat choreograaf Ugo Dehaes doet met deze giechelende GIRLS: hij maakt er een ensemble van individuen van."
21/02/2013 - De Morgen

"De acht meisjes dragen de choreografie én elkaar met verve."
21/02/2013 - De Morgen

"Na zijn door het Theaterfestival 2011 geselecteerde Women, is deze Girls (Fabuleus) een verbluffend staaltje dans door (en niet alleen voor) jongeren dat de lat meteen enkele kilometers hoger tilt. De torenhoge ambitie om meisjes deze erg veeleisende choreografie te laten dansen waarbij ze zichtbaar geconcentreerd de ziel uit hun lijf dansen resulteert in ijzersterke dans op een kale scène."
19/02/2013 - KNACK

"Girls is een bijzonder mooie ervaring. Het mooiste is dat deze weinig ervaren tieners desondanks slagen waar professionele, jongvolwassenen soms de mist ingaan: op het podium niet met zichzelf bezig zijn maar met het verhaal dat ze ons willen vertellen. En dat verhaal is ontwapenend mooi."
18/02/2013 - De Standaard

"Girls is een schot in de roos. In een minutieuze symbiose van ademhaling en timing in de bewegingen weten deze jonge meisjes je een uur lang te vermurwen. Geweldig toch?!"
18/02/2013 - Theaterkrant

"GIRLS is een trip van verschillende sferen, die elk een emotie op de kijker willen projecteren."
14/02/2013 - Knack Focus

Aankondiging in De Streekkrant.
13/02/2013 - De Streekkrant

"Met Girls creëert Dehaes de ultieme tegenhanger van WOMEN. Deze keer wordt de show gestolen door acht jonge meisjes tussen tien en veertien jaar."
13/02/2013 - Rondom Leuven

Na WOMEN wou choreograaf Ugo Dehaes meer. Dus maakte hij de perfecte prequel op deze uitgepuurde en warm onthaalde dansvoorstelling. GIRLS gaat op 15 februari in première in OPEK en belooft adembenemend mooi te zijn.
01/02/2013 - Uit In Leuven

"Een voorstelling over hartslag en hartstocht en de kwetsbaarheid waarmee elk begin begint."
05/01/2013 - De Standaard

Vorig jaar bracht choreograaf Ugo Dehaes 'Women' op het podium, een dansvoorstelling met acht vrouwen boven de 30 jaar. Nu werkt hij aan de prequel 'Girls', dezelfde voorstelling maar met acht meisjes tussen 9 en 14 jaar.
14/11/2012 - cobra.be

"De meisjes bruisen van levendigheid, energie en passie en net dat geeft deze choreografie een unieke touch. Je ontdekt er nieuwe persoonlijkheden in al hun schoonheid en kwetsbaarheid."
Nouvelles De Danse

"Dit soort 'schöne Spielerei' komt herhaaldelijk terug in de productieForces van choreograaf/danser Ugo Dehaes. Intrigerend charmant om naar te kijken. Een heel prettige zwarte-doos-productie vol dansante, visuele en technische spitsvondigheden."
03/01/2009 - www.theatermaggezien.net

"Dat neemt niet weg dat Forces zeldzaam is in zijn generositeit. Net als in Rozenblad, de solo die Dehaes in 2004 voor Laika creëerde en waar zijn nieuwste choreografie verwant mee is, slaagt hij erin een frisse stempel op loze abstracta te drukken. Hij komt steevast tot innemende choreo-grafieën die loepzuiver, speels en poëtisch zijn."
19/12/2008 - De Standaard

"Je hoeft de verwijzing naar natuurkrachten niet te kennen op plezier te beleven aan deze bewegingsexperimentjes. Ze zijn vaak gebaseerd op enkele eenvoudige passen, armgezwaai of krommingen van de romp. Maar het vergroot wel het kijkplezier."
18/12/2008 - De Morgen

Interview in Veto
15/12/2008 - VETO

Aankondiging in Metro
12/12/2008 - METRO

Interview in Uit in Leuven
20/08/2008 - Uit In Leuven

"Bijna zonder loslaten bewegen ze langs, over en onder elkaar, de handen zorgvuldig op het lichaam van de ander plaatsend, als een liefkozing."
02/01/2011 - NRC Handelsblad

"Een lichamelijke, dubbelzinnige en confronterende visie op vriendschap die voor het eerst voor een jong publiek wordt opgevoerd."
06/11/2010 - De Volkskrant

Somerszene Salzburg 'Couple-Like'

Im Rahmen der sommerszene salzburg führten Keren Levi und Ugo Dehaes in der ARGEKultur ihr erfolgreiches Stück „Couple-like“ auf. In diesem Konzepttanz der beiden Tänzer versuchen sie das Bedürfnis mit seinem Partner zu verschmelzen darzustellen. Um nicht von der Performance der beiden Künstler abgelenkt zu werden, wurde die Bühne schwarz gehalten und gänzlich leer belassen.
Zu Beginn bewegen sich die beiden Künstler langsam auf den Boden kriechend zueinander,
03/07/2009 - Dorf Zeitung

Kampf und Leidenschaft

Atmen, Stöhnen, Keuchen und immer wieder das Aufeinanderprallen und Ineinanderknallen zweier Körper: Keren Levi und Ugo Dehaes sind mit ihrer darstellerischen Präzenz eine Traumbesetzung für diese inTanz verwandelten Szenen einer Beziehung. Im Rahmen der "sommerszene 09" gastieren Levi und Dehaes (Amsterdam/Brüssel) mit ihrem Programm "Couple-like" in der ARGEkultur Salzburg, Josef-Preis_allee 16, heute Donnerstag, 2. Juli, um 21 Uhr. Karten under Tel. 0662/84 37 11
02/07/2009 - Salzburger Nachrichten

Keren Levi & Ugo Dehaes

Die Bühne is schwarz, schnörkellos. Am leeren Tanzboden bewegen sich ein Mann und eine Frau auf Knien aufeinander zu bis sich ihre Köpfe berühren, schwer aneinander pressen und scheinbar verschmelzen.
Von diesem Moment an beginnt ein 45-minüter Kampf aus körperlicher Reibung, Leidenschaft und Schmerz und der ständigen Sehnsucht nach dem Einswerden, die sich nie erfüllen kann; dieser Zustand ist weithin auch bekannt unter dem Begriff "Beziehung".
Das Motiv, das Keren Levi un
01/07/2009 - belgische botschaft - flämische repräsentanz, author


29/04/2009 - Revizor, SISSO KRITIKAJA

"Hun ademhaling wordt heftiger, ze klimmen in elkaar. Het wordt een natuurlijke werveling van beweging, die ter plekke lijkt te ontstaan, met gevaarlijke zwieren en knopen."
28/04/2009 - Noordoos Polder

"Ze kronkelen over elkaar heen, botsen, rollen en maken een luchtig dansje. Zelden zie je dans die zo intiem en avontuurlijk tegelijk is, onconventioneel, maar doordrenkt van een verlangen waar iedere toeschouwer wel iets bij voelt."
20/03/2009 - Leids Dagblad

"Het is fascinerend te zien wat voor houdingen, uitdagingen en confrontaties er tussen deze twee mensen mogelijk zijn. Je zou het acrobatisch kunnen noemen, zonder dat de danser het spectakel zoeken. Daarvoor is deze dans te persoonlijk en te innerlijk. Muziek klinkt er nauwelijks en dat is maar goed ook."
11/10/2007 - Het Leidsch Dagblad

"Levi en Dehaes zijn met 'Couple-like' een heel succesvol experiment aangegaan waarin met minimale middelen (een kale dansvloer en een paar lampen) een optimaal resultaat wordt geboekt."
19/06/2007 - www.theatercentraal.nl

"In Couple-Like tasten Ugo Dehaes en Keren Levi de grenzen van hun samenzijn af. Via een reeks bewegingen brengen ze een discours op gang dat schippert tussen zakelijk onderzoek en intimiteit, tussen dierlijkheid en menselijkheid."
31/03/2007 - www.urbanmag.be

"Als toeschouwer word je al snel meegezogen in de absurdistische beelden die de twee lichamen teweeg brengen."
08/03/2007 - www.urbanmag.be

"Hun continue contact neemt verschillende vormen aan. Ze duwen en trekken, rollen en balanceren zonder het lichamelijk contact met elkaar te verliezen."
08/03/2007 - www.urbanmag.be

"Er ontstaat meer variatie in bewegingen die organischer in elkaar overvloeien. Mooi is ook het moment waarop de dansers aanspoelen op het toneel en vertwijfeld omkijken naar het publiek."
08/03/2007 - www.urbanmag.be

"Couple-like is een sterk staaltje 'contact improvisatie'. Bovendien is het knap stukje ambachtelijke conceptuele dans, prozaïsch en fijnzinnig."
27/01/2007 - NRC Handelsblad

"Het man-vrouw gegeven spreekt boekdelen. Lijven zijn daarvoor de ingrediënten, niet veel meer."
25/01/2007 - www.urbanmag.be

"Couple-like biedt qua dans sterke, inventieve momenten, maar kan toch niet altijd boeien. Je blijft als kijker een buitenstaander: je hebt geen zaken met deze ontmoeting."
27/10/2006 - De Morgen

"Kronkelende choreografieën, alles versmelt in elkaar en zelfs de ademhaling leek op elkaar afgestemd te zijn."
25/10/2006 - ktjefloke.web-log.nl

"Hoe verenig je twee lichamen, twee verschillende soorten energie, twee personen?"
13/10/2006 - Zagreb, Z. Ra.

A la dérive

Tandis que le théâtre Océan Nord crée Bleu Bleu, une comédie grunge, les Halles préparent une méga teuf artistique, invitation "à la dérive collective". A chacun son lyrisme. Dans Bleu Bleu, Stéphane Arcas nous emmène à Toulouse, en 1992, où il s'est formé aux arts plastiques. Le pitch: "Hades, à la dérive, brûle la vie et la noie dans les stupéfiants, le sexe et la mouvance grunge. Avec 3 amis artistes, ils
23/01/2014 - Le Vif

Trois pièces sur la fragilité psychique, à partir de cas vécu. Touchant, délicat, parfois inégal.
 
  "Bleu Bleu" Stéphane Arcas - (c) Michel Boermans Bleu, bleu de Stéphane Arcas: "grunge" attitude ***
Il était une fois un artiste, dans les années 90, vivant ses 20 ans au milieu d’une bande potes aussi paumés que lui.
Entre la chute du mur de Berlin et avant le 11 septembre, le début d’un "
23/01/2014 - rtbf.be

BLEU BLEU ( THEATRE OCEAN NORD)

 
Cette  magnifique chanson  composée et  interprétée par Mouloudji a été diffusée en radio  pour la première fois le 14 janvier 1992. 

 
BLEU BLEU / STEPHANE ARCAS
 
 

 
 
Toulouse, 1992. Hades est un jeune home à la dérive. Il brûle la vie par tous les bouts et la noie dans les stupéfiants, le
19/01/2014 - Les feux de la rampe

STÉPHANE ARCAS A l’occasion de la création de Bleu Bleu au théâtre Océan Nord, le metteur en scène et plasticien Stéphane Arcas nous parle de sa jeunesse, de son travail et de son approche du théâtre.
L’aspect autobiographique est très important dans Bleu Bleu ?
Cet aspect est “déjà loin”. L’ayant ré-écrit plusieurs fois, moi-même je ne me reconnais plus vraiment dedans. C’est tout l’intérêt de l&
19/01/2014 - Le Comedien

Drogue, grunge, art, voilà le cocktail qui a fait de Bleu Bleu une pièce attendue par bon nombre. Offrant donc salle comble dès sa première.
Nous sommes plongés dans la pénombre, un vaste intérieur d’appartement -plutôt semblable à un squat- se profile. La seule source de lumière est un lustre qui diffuse son aura sur un anti-héros inspiré, imbibé, trippé trippant. Premier monologue d’introduction qui fait écho à qui a pu activement faire la fête
18/01/2014 - Culture Remains

Petite révolution dans l’Hades’ Factory Une kyrielle d’acteurs talentueux, trop nombreux pour les énumérer bien qu’ils le méritent amplement, occupent la scène métamorphosée du théâtre Océan Nord, déguisée pour un soir en vieil appartement d’artistes avec un réalisme surprenant. « Ma génération m’emmerde », est le leitmotiv de la soirée, les jeunes artistes passent leur temps à « faire le parall&e
17/01/2014 - Demandez Le Programme

Voyage en pays grunge, à l’Océan Nord

"Bleu Bleu" de Stéphane Arcas, création plastique et métaphorique.
scènes Critique Marie Baudet
Les années 1990 sont, plus qu’une époque, un pays. Un territoire. À Toulouse, en 1992, Stéphane Arcas est étudiant aux Beaux-Arts et, en parallèle, noircit des carnets. Qui deviendront un scénario, seront perdus, retrouvés… À Bruxelles, en 2014, Stéphane Arcas - p
17/01/2014 - La Libre

BLEU BLEU

Les acteurs sont là chez eux, dans leur squat d'artistes et nous, spectateurs, y entrons littéralement. Le décor nous y invite et nous happe presque comme le provoquerait une absorption d'hallucinogènes! Les dimensions rétrécissent, les barrières sautent! Nos sens sont en éveil! en réveil?

La vue est sollicitée de multiples façons. Par le cadre: un intérieur bourgeois délabré, les styles vestimentaires hétéroclites des pe
16/01/2014 - Le Bourlingueur Du Net

Les années 90 en mode stupéfiant

Comédie grunge prévient le sous-titre de « Bleu Bleu » de Stéphane Arcas. Promesse vite tenue par Nicolas Luçon qui entame cette pièce sous acide, titubant avec une folie douce dans une fascinante envolée lyrique sur les reflets bleutés d’un bouquet de bouleaux dans la nuit. La logorrhée du camé s’envole ensuite vers des considérations plus terre à terre mais sans se départir de ses allures
16/01/2014 - Le Soir

Conflits d'une génération sacrifiée

Bleu Bleu dresse le portrait d'une époque et d'une génération. Celle du Grunge dont Stéphane Arcas a bien humé l'air, même si sa chanson est un peu longue.

Au milieu d'un appartement clashé de peinture et méticuleusement sacragé, vivotent trois aspirants artistes toulousains allumés : Hades, un grand corbeau halluciné entre Nick Cave, Thurston Moore et Mathieu Amalric; Nico, genre skateur à b
16/04/2013 - L'écho

Par Marine Relinger - Le 05/05/2014 Du 6 mai au 14 juin, le festival découvreur de talents présente vingt-six compagnies, pour certaines inconnues en France, dans douze théâtres du département.

 
La réputation des  Rencontres chorégraphiques internationales de Seine-Saint-Denisn’est plus à faire. Héritier du prestigieux concours de Bagnolet, qui révéla la danse contemporaine hexagonale - dite la Nouvelle danse française - dans les années 1980, le festival itin&e
Rencontres chorégraphiques de Seine-Saint-Denis : l’émergence sans frontières

« Jeudi » (Thursday)
En France, si on veut se faire bousculer en tant que spectateur, il faut voir une création de Katalin Patkai. En général… Dans Jeudi, on ne sait trop pourquoi elle veut nous donner cette vision bucolique et exotique, à partir de Vendredi ou les limbes du Pacifique de Michel Tournier, inspiré de l’histoire de Robinson Crusoé. Justine Bernachon et la chorégraphe forment un duo fusionnel qui émerge d’un état absolument « sauvage »
23 MAI 2014 PAR DANSERCANALHISTORIQUE

Vaart in de dialoog

Ruimte voor kunst in architectuur en infrastructuur

De jongste jaren engageren meer en meer opdrachtgevers zich om ruimte te scheppen voor kunstprojecten die samen met het ontwerpproces van het bouwen kunnen groeien. De volgende twee voorbeelden illustreren de diversiteit van de interacties tussen kunstenaar en ontwerper. De artistieke concepten kwamen tot stand doordat de ontwerper op een specifieke manier inspeelt op de context aangereikt door de opdrachtgever en hierdoor ruimte laat voor de eigenzinnige reflectie van de kunste
01/04/2007 - Openbaar Kunstbezit Vlaanderen (OKV)

UGO DEHAES EN THIERRY SMITS MAKEN VOORSTELLING VOOR GENKSE GROEP
Zeg nooit vendelzwaaien tegen dans met vlaggen De Genkse groep Symbolica vroeg hedendaagse choreografen om een vlaggendansnummer.
Een verdacht genre krijgt nieuwe zuurstof. GEERT VAN DER SPEETEN Toen cultuurschepen Philippe Heylen (CD&V) bij de start van het N-VA-tijdperk in Antwerpen de heropleving van de Rubensmarkt en andere tradities aankondigde, voegde hij er haastig aan toe: ‘Het mag geen partij vendelzwaaien worden.’ ‘Met symbolen paraderen doen wij niet
29/11/2013 - De Standaard

Op een abstracte manier ensceneert ‘Among the multitude’ dat drama, die tweespalt tussen het verlangen naar verlossing en het knellende zelfbewustzijn. Weber-Krebs toont met precies gekozen beeldmodellen hoe we ons dat kunnen verbeelden. Hij evoceert zowel met film als met live actie de spanning tussen individu en groep, tussen samenhorigheid en eenzaamheid. Maar hij lost die niet op, wel integendeel. Hoe naïef het slotverhaal ook lijkt, de voorstelling is dat allerminst. Ze geeft geen antwoord op onze hopeloze ‘condition humaine’, maar biedt denk-beelden om ermee

Het is een project dat als idee al een succes is omdat het al die mensen bij elkaar brengt. Als kunst moet het dan nog bewezen worden, maar wat wij met de mensen beleven is wel heel sterk. De eigenlijke performance is maar een klein aspect van het kunstwerk.
Mon 16-04-2012 : veto, MARIJKE VAN GEEL

Théâtre.
"Vert presque vert", ce soir et demain à Montévidéo. A et B sont dans la forêt... Comme elle le fait régulièrement, l'équipe de montevideo ouvre ses portes àun jeune auteur metteur en scène marseillais, Stéphane Arcas, qui a souvent collaboré aux spectacles du Badaboum théâtre, pour un texte Vert presque Vert porté au plateau avec un trio de comédiens (Ugo Dehaes, Guylène Olivares, Cécile Chèvre), la musique live de Fabrice
Mon 03-11-2008 : La Marseillaise, D.B.

Who's afraid of Catherine Millet's lover? Stéphane Arcas – La Forêt (Vert, presque vert) Trois personnages perdus dans une forêt, tournant en rond. Des histoires d'ogres, de fées, de films d'horreur. La Forêt s'inspire du conte pour parler de couple. Son auteur, Stéphane Arcas, sorte de Don Juan version marseillaise, est d'ailleurs un grand lecteur de L'île au trésor. Je rencontre Stéphane Arcas au Parvis de Saint-Gilles, non loin du Verschueren, son "QG". Je tente tout d'a
Thu 03-12-2009 : AGENDA (BDW), Julie Hellenbosch


Fri 13-11-2009 : De Standaard, author


Thu 12-05-2005 : Le Soir, WYNANTS,JEAN-MARIE

Edit Kaldor in gesprek met Elke Van Campenhout
Thu 10-05-2007 : www.kfda.be, Elke Van Campenhout

Point Blank In your earlier plays, Or Press Escape and also in New Game, technology plays an important role. Or Press Escape takes place entirely on a computer desktop, and in New Game we find ourselves in the world of a videogame. In this play too, Point Blank, the main character looks at the world through a camera. How important is this technological mediation in your work? When I'm creating a play, I don't start from the medium, in any case. With Or Press Escape, for instance, I wanted to make a performance about being alone. But of course, as soon as you address the public directly, then
Thu 10-05-2007 : www.kfda.be, Elke Van Campenhout

Ze is geboren in Boedapest, woonde lange tijd in New York en vestigde zich via Gent in Brussel, waarmee ze van meet af aan op gespannen voet leefde. Daarom pendelt ze nu regelmatig tussen Brussel en Amsterdam. Een gesprek met Edit Kaldor, wereldburger, theatermaakster en voor de derde maal te gast op het KunstenFESTIVALdesArts met de performance 'Point Blank'.   "Ik ben eerst in Gent beland omdat ik op dat moment werkte bij het New Yorkse Love Theatre, en op uitnodiging van theaterhuis Victoria maakten we daar een producti
Thu 20-07-0205 : Agenda, Patrick Jordens

Finse choreografe Nada Gambier in België met 'Act of Living'  'Je blijft een buitenstaander'   Als je eerste dansvoorstelling succes heeft, wordt de tweede een moeilijke bevalling. De verwachtingen zijn hooggespannen, maar de budgetten en de speelmogelijkheden zijn beperkt. De Finse Nada Gambier heeft net haar tweede af. Act of Living - Catalogue of Failure is geen lachertje, of net wel.   Na haar studies aan het Brusselse PARTS kreeg Nada Gambier een residentie in het Duitse Essen. Eenzaam en alleen ploeterde ze daar aan een solo. Dat

Cette critique est parue dans le Webzine n°115


"Prenez un corps humain, secouez-le, liquéfiez-le, évaporez-le, ôtez lui son visage, coupez lui les jambes, faites le taire, immobilisez-le, pour ensuite le remettre en mouvement, lui redonner
Thu 20-07-0204 : www.cinergie.be, Sarah Pialeprat

Meer dan 35.000 bezoekers voor Kunstendag voor Kinderen   Meer dan 35.000 kinderen en volwassenen hebben vandaag deelgenomen aan de derde Kunstendag voor Kinderen. Dat zijn er 5.000 meer dan vorig jaar. Dat heeft Kunsten en Erfgoed, de uitvoerder van het Vlaamse kunsten- en cultureel erfgoedbeleid, bekendgemaakt. Minister van Cultuur Sven Gatz nam zelf ook deel en wil het evenement blijven ondersteunen.   Meer dan 180 cultuur- en kunstorganisaties in Vlaanderen en Brussel openden zondag hun deuren met in totaal meer dan 280 evenementen op kindermaat en aan een voor
16-11-14 De Morgen

Minister Gatz ging naar de Pianofabriek in Sint-Gillis en woonde er verschillende activiteiten bij, waaronder de workshop "Hedendaagse dans" van Ugo Dehaes. Hij was onder de indruk van de manier waarop deze kunstenaar een cultureel zeer diverse groep kinderen kon doen ervaren wat hedendaagse dans is.
16/11/2014 : De Redactie.be

Hoger Instituut Dans (Hogeschool Antwerpen) wint met "POPSONGSHOWTIME" de Publieksprijs op FIST 03 in Belgrado.
Op 2 en 3 februari 2007 vond de première plaats van "Popsongshowtime" in Studio Herman Teirlinck, gedanst door de studenten van het HID en gecreëerd door Gabi Sund, Eric Raeves, Marc Vanrunxt, Koen De Preter, Paul Estabrook, Ciro Carcatella, Pauline Roelants, Min Hee Bervoets en Ugo Dehaes.

Diversiteit lag aan de basis van deze avond. Geen modegril, geen toeval, maar echte noodzaak. Verscheidenheid als bestaansreden. Op alle vlakk
Wed 04-04-2007 : danspunt.be, danspunt.be