Twee decennia lang werkte de Belgische choreograaf Ugo Dehaes met dansers. In 2020 werd hij choreograaf van dingen en begon hij robots te bouwen.

Werken met dansers vraagt om stevige sociale vaardigheden: je moet je ideeën aan andere mensen kunnen communiceren, maar je moet er ook voor zorgen dat de dansers zich veilig, begrepen en gewaardeerd voelen. Dat is een complexe taak voor iemand die nogal verlegen en introvert is.

Daarentegen is het werken met robots aanzienlijk eenvoudiger. Ze voeren taken zonder aarzeling uit en vereisen geen motiverende toespraken.

Maar tijdens zijn werk ontdekte Ugo dat in elke robot een klein en kwetsbaar wezentje verborgen is. Een soft robot, met gevoelens en twijfels. Een klein wezentje dat nog meer aandacht nodig heeft dan menselijke dansers.

Soft Tissue is de derde show waarin Ugo naadloos dans, technologie, poppenspel en humor combineert. De show wordt gepresenteerd met het publiek dat zich bij Ugo voegt rond een grote tafel, waardoor een meeslepende en interactieve ervaring ontstaat. 
Soft Tissue is gemaakt in samenwerking met VUB.